Utrata dziecka

 „Zaprawdę, do Boga, i zaprawdę, do Niego powrócimy!”

[Koran: Sura Al-Baqarah, 2:156]

 

Kiedy tracisz dziecko, często czujesz się tak, jakbyś był sam. To może sprawić, że będzie to jeszcze trudniejsze. To, co czasami może pomóc, to świadomość, że wiele innych również zostało tym dotkniętych.

Utrata dziecka na wczesnym etapie jest niestety powszechna. Poronienia często zdarzają się, zanim matka zorientuje się, że jest w ciąży; dwadzieścia procent wszystkich ciąż kończy się poronieniem, przy czym większość ma miejsce w pierwszym trymestrze ciąży. Czasami trudniejsze jest to, że miałaś nawracające poronienia i to również dotyczy 1% przypadków. Inne matki mogą nosić swoje dziecko dłużej, ale potem urodzą się martwe. W Wielkiej Brytanii codziennie rodzi się jedenaście martwych dzieci; ponad 30% tych martwych urodzeń ma miejsce w terminie, kiedy matki spodziewają się urodzić zdrowe dziecko.

Przyczyny poronień i urodzeń martwych dzieci nie zawsze są znane. Ponadto w Wielkiej Brytanii w ciągu pierwszych kilku cennych tygodni życia każdego dnia umiera sześcioro dzieci. Starsze dzieci również giną w wyniku wypadków, warunków, z którymi się rodzą, a także na raka. Każde dziecko jest inne i każda strata jest inna, ale wszystkie są jednakowo cenione.

Muzułmańska Służba Pomocy w Żałobie rozumie, że te dzieci nie są zapomniane, a strate tę można czasem odczuwać nie mniej, wiele lat później. Utrata dziecka to jedna z najtrudniejszych rzeczy, przez które trzeba przejść. Strata może sprawić, że poczujesz się pusty i samotny.

Powszechnie uważa się, że wyrażanie żalu na zewnątrz jest niedopuszczalne. Niektórym może nawet odradzano płacz lub okazywanie emocji, uniemożliwiając dzielenie się z innymi złamanym sercem.

Prorok Muhammad (niech pokój będzie z nim) poniósł wiele strat w swoim życiu, stracił sześcioro z siedmiorga dzieci i ukochane wnuki.

Kiedy umierał syn Zainab (RA), wezwała swojego ojca, proroka Mahometa (niech pokój będzie z nim). Dziecko zostało podniesione do Wysłannika Allaha (ﷺ), podczas gdy jego oddech był zakłócony w piersi. Widząc to, oczy Proroka (ﷺ) popłynęły łzami. Sa’d bin ‘Ubadah powiedział: „O Wysłanniku Allaha! Co to jest?” On (ﷺ) odpowiedział: „To współczucie Allah umieścił w sercach Swoich niewolników, Allah jest współczujący tylko wobec tych ze Swoich niewolników, którzy są współczujący (dla innych)” [Buchari]

Prorok Muhammad (niech pokoju będzie z nim) również płakał, gdy jego syn Ibrahim zmarł jako niemowlę.

Ibrahim był w swoich ostatnich oddechach, a oczy Wysłannika Allaha zaczęły ronić łzy. Abdur Rahman bin ‘Auf powiedział: „O Wysłanniku Allaha (ﷺ), nawet ty płaczesz!” On (ﷺ) powiedział: „O Ibn ‘Auf, to jest miłosierdzie”. Potem (ﷺ) płakał bardziej i rzekł: „Oczy ronią łzy, a serce jest zasmucone i nie powiemy, co nie podoba się naszemu Panu. O Ibrahimie! Rzeczywiście jesteśmy zasmuceni twoim rozstaniem”. [Buchari]

Najwspanialszy człowiek, jaki kiedykolwiek chodził po ziemi, człowiek najbliższy naszym sercom, opłakujący swoje dzieci i wnuki, więc nie ma nic złego w zrobieniu tego samego. Jednak zawsze musimy pamiętać o Allah w naszym smutku i powstrzymać się od mówienia czegokolwiek, co mogłoby Mu się nie podobać.

Widać to w następującym hadisie, o którym donosił Ibn ‘Umar (Radiallahu Anhu): Wysłannik Allaha (ﷺ) odwiedził Sa’d bin ‘Ubadah podczas jego choroby. Towarzyszyli mu ‘Abdur-Rahman bin ‘Auf, Sa’d bin Abu Waqqas i ‘Abdullah bin Mas’ud (niech Allah będzie z nich zadowolony). Wysłannik Allaha (ﷺ) zaczął płakać. Kiedy jego towarzysze to zobaczyli, ich łzy również zaczęły płynąć. On (ﷺ) powiedział: „Czy nie słyszycie, Allah nie karze za przelanie łez ani smutek serca, ale karze lub obdarza miłosierdziem za to, co to mówi (i wskazał na swój język) [Al-Buchari i Muslim]

Musimy być cierpliwi i szukać nagrody w naszych trudnościach. Allah, Wszechmogący, wie o naszym bólu i wielce nagrodzi nas za ćwiczenie cierpliwości. Rzeczywiście, obiecuje Raj dla tych, którzy przyjmą sabr.

„I wynagrodził ich za to, że byli cierpliwi – Ogrodem i jedwabiem.” [Sura Insan 76:12]

Wszystko to pokazuje, że smutek i denerwowanie się ze straty jest w porządku. Jeśli chciałbyś porozmawiać z siostrą poufnie, prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy.

Nadzieja od Allaha

Za każdym razem, gdy muzulmanina dotyka zmęczenie, choroba, zmartwienie, smutek, krzywda, utrapienie lub nawet gdy skaleczy się kolcem (a cierpiąc zachowuje cierpliwość i nie złorzeczy Bogu ),Bóg przebacza mu cześć jego grzechów .[Buchari]

Utrata dziecka to niezwykle trudne doświadczenie, ale jako muzułmanie mamy szczęście, że obiecano nam najlepszą nagrodę za naszą cierpliwość.

Kiedy umiera dziecko, Allah Najwyższy pyta Swoich aniołów: „Czy odebrałeś życie dziecku Mojego niewolnika?” Odpowiadają twierdząco. Następnie Allah pyta ich: „Czy przyjęliście owoc jego serca?” Odpowiadają twierdząco. Następnie pyta: „Co powiedział Mój sługa?” Aniołowie mówią: „Pochwalił cię i powiedział: „Inna lillahi wa inna ilayhi raji’oon (Do Allaha należymy i do Niego powrócimy)”. Na to Allah odpowiada: „Zbuduj dom dla mojego niewolnika w Jannah i nazwij go „Bayt-ul-Hamd” (Dom Chwały)”. [Tirmidhi]

Jak jasno wynika z tego hadisu, utrata dziecka jest wielką stratą, a Allah (przewiduje), jak wielki jest to test. Alhumdulillah, przyjmując cierpliwość w momencie utraty dziecka, rodzice zapewnili sobie Jannah. Allah obiecał, że w Dniu Sądu twoje dziecko powróci do ciebie i nie zazna pokoju, dopóki nie zapewni ci miejsca w Jannah.

„Przez Tego, w którego rękach jest moje życie, dziecko przyciągnie matkę do Jannah, jeśli będzie cierpliwa”. [Ibn Majah]

Dzieci są nie tylko źródłem raju dla swoich rodziców, ale obecnie mieszkają w Jannah i są pod opieką wielkiego proroka Ibrahima (Alaihis Salam)

Samura bin Jundub donosi: Apostoł Allaha bardzo często pytał swoich towarzyszy: „Czy ktoś z was widział sen?” Tak więc sny były mu opowiadane przez tych, których Allah chciał opowiedzieć. Pewnego ranka Prorok Mahomet (ﷺ) powiedział: „Ubiegłej nocy przyszły do ​​mnie dwie osoby (we śnie), obudziły mnie i powiedziały: „Kontynuuj!” Wyruszyłem z nimi…” On (ﷺ) wspomniał o rzeczach i miejscach, które widział, a potem powiedział: „Poszliśmy dalej i dotarliśmy do ogrodu z gęstą zielenią, gęstą roślinnością, mającą najróżniejsze wiosenne kolory. W środku ogrodu stał bardzo wysoki mężczyzna i ledwo widziałem jego głowę ze względu na jego wysoki wzrost, a wokół niego było tak dużo dzieci, jakich nigdy nie widziałem. Powiedziałem moim towarzyszom: „Kto to jest?”. Odpowiedzieli: „Idź dalej! Kontynułuj!…’ Następnie wśród rzeczy, które dwaj towarzysze (aniołowie) powiedzieli do niego (ﷺ), było: „Wysoki mężczyzna, którego widziałeś w ogrodzie, to Ibrahim (Alaihis Salam), a dzieci wokół niego to te dzieci, które umierają z Al-Fitrah (Wiara islamska). [Buchari]

 

Źródło

Autor

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.