Tafsir. Sura Al-Baqara 2:7

7.     Bóg nałożył na ich sercach pieczęć, zasłona jest na ich słuchu i na ich oczach; im przeznaczona jest kara straszliwa.

Możliwe także rozumienie: Bóg nałożył na ich sercach i na ich słuchu pieczęć, zasłona jest na ich oczach; im przeznaczona jest kara straszliwa. (por. al-Dżasija 45:23) – taka jest opinia m.in. Mohammada at-Tahira ibn Ashura.

Ad-Dahhak twierdzi, że werset dotyczył Amra ibn Hiszama, znanego jako Abu Dżahl, zagorzałego przeciwnika Mohammada; al-Kalbi był zdania, że pierwotnie werset skierowany był przeciwko żydom.

Uczeni widzą w pieczęci bądź stworzony w sercu człowieka kufr, bądź też bardziej dosłownie – zamek, blokadę, które uniemożliwiają przyjęcia argumentów prawdziwej wiary i usunięcie fałszywych wierzeń i przekonań. Ar-Razi stawiał znak równości między niewiarą, jaką Bóg umieścił w sercu bałwochwalcy, a skłonnością do niej – w obu przypadkach uznając, że musi ona prowadzić do odrzucenia Islamu. Inne wytłumaczenie, czym jest pieczęć, odnosi się do wywołanego w sercach niewiernych poczuciu podenerwowania, niepokoju, które staje się przeszkodą na drodze ku prawdziwej wierze.

Bóg nie nałożył pieczęci na umysł i rozsądek, lecz na serce – stąd należy uznać, że wiara pochodzi nie z racjonalnej działalności umysłu, ale z serca, które najpierw musi ją ujrzeć i przyjąć, by rozum mógł ją zaakceptować.

Możliwa jest także interpretacja, która zakłada, że pieczęć oraz zasłona na uszach i oczach dotyczy losów niewiernych na tamtym świecie, co zdają się potwierdzać wersety al-Isra’ 17:97, Ta-Ha 20:102, Ja-Sin 36:65 oraz al-Anbija’ 21:100.

Por. an-Nisa 4:155 i at-Tauba 9:77– nałożenie pieczęci jest wynikiem wyboru, jakiego dokonali w swoich sercach bezbożnicy, ale też pieczęć nie jest ostatecznym wyrokiem, bowiem nie wszyscy pozostaną nieugięci w swoim bałwochwalstwie.

Por. al-Mutaffifin 83:14 – serca bałwochwalców są zabrudzone z powodu ich postępków.

Hasan al-Basri, znany ze swojego przywiązania do idei wolnej woli człowieka, uważał, że pieczęć nie jest przeszkodą, jaką Bóg nałożył na serce człowieka, uniemożliwiając nawrócenie, lecz raczej znakiem dla aniołów, by wiedziały, że nie dany człowiek nie jest wart ich miłości i posługi. Podobnie. czyjaś wiara jest zapisana w sercu wierzącego – al-Mudżadala 58:23, a anioły rozpoznają takiego człowieka i gotowe są mu służyć.

Jeżeli zgodzić się z takim rozumieniem wersetu, jakie przedstawił ibn Ashur, rodzi się pytanie, dlaczego pieczęć jest na sercach (liczba mnoga) i słuchu (liczba pojedyncza), zasłona zaś na oczach (liczba mnoga)? Najpopularniejsze wyjaśnienie wychodzi z założenia, że serce jest źródłem zrozumienia, a rozumienie może się różnić, zależnie od osoby, chociaż początkowa informacja jest taka sama dla każdego. Podobnie, spośród patrzących w jednym kierunku i na to samo, każdy może dostrzec coś innego. Ze słuchem jest jednak inaczej – jeżeli słuchamy tego samego, usłyszymy także to samo.

Niezależnie od rozumienia pierwszej części wersetu, trudna do rozumowego pojęcia  pozostaje kwestia sprawiedliwości kary za kufr. Jeżeli tylko głupiec nie przyjmuje prawd wiary, czyni tak z powodu swojej głupoty – jednak nie on wybrał, że urodził się głupi, taki został stworzony; czy wówczas kara za niewiarę jest sprawiedliwa? Kłóci się to z naszą logiką. Ibn Ashur rozwiązuje to w następujący sposób – jeżeli Bóg stworzył zło i warunki, by człowiek je czynił, to stworzył także zdolność człowieka, by tej pokusie nie ulec. Nawet głupiec jest zdolny pokonać swoje ograniczenia, by ujrzeć światło Prawdy.

Tłumaczenie: Kudajbergen

Autor

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.