Zachowania, które nie wpływają na ważność lub nieważność modlitwy

1.Płacz, wyrażanie bólu, kwilenie. Za tym przemawia ajat: „Kiedy recytowane są im ajaty Miłosiernego padają do ziemi i płaczą”. Koran Meriem ajat 58. Istnieją relacje, że Prorok płakał podczas modlitwy, także Abu Bakr i Umar. Al-Buchari przekazał, że Umar modlił się kiedyś o poranku, recytując surę Józef, a przy ajacie: „Zaprawdę, skarżę się na głęboki żal i smutek tylko u Boga”, Koran Józef ajat 86, słychać było jego głośny płacz. Wg szafitów każdy, choć jeden, głos wydany przy płaczu unieważnia modlitwę.

2.Odwrócenie twarzy od kierunku na Kabę, gdy jest po temu wyraźny powód. Jeśli nie jest usprawiedliwione, to wg słów Proroka: „Jest to ujma, którą czyni na modlitwie człowieka szatan” – relacjonował al-Buchari. Co się ma odwrócenie ciała od kierunku na Kabę, to unieważnia modlitwę.

3.Zabicie niebezpiecznego zwierzęcia na podstawie hadisu: „Możecie zabić dwa czarne (zwierzęta) podczas modlitwy: węża i skorpiona”.

4.Niewielkie przemieszczenie się z wyraźnego powodu bez odwrócenia się od kierunku na Kabę. Tak czynił Prorok o czym donieśli nam: Ahmad, Abu Daud, an-Nasi i at-Tirmizi, który uznał, że ta relacja od Aiszy jest z kategorii hasan. Warunkuje się, żeby nie doszło do więcej niż trzech przemieszczeń lub trzech ruchów.

5.Trzymanie na rękach małego dziecka podczas modlitwy, o czym donieśli za Prorokiem: Ahmad, an-Nasai, al.-Hakim, Muslim.

6.Przypomnienie prowadzącemu zbiorową modlitwę jeśli zapomni, co recytuje lub pomyli się, o tym że jest to obojętne dla ważności modlitwy Abu Daud. Wypowiedzenie formułki „al-hamd Lilla”, gdy ktoś kichnie, dozwolił (ibaha) Prorok po tym jak uczynił tak Rifa, o czym przekazał nam al.-Buchari. Poza tym dopuszcza się, aby modlący się mężczyzna wypowiedział „Suchana Allah”, a kobieta klasnęła (tasfik), tym dając znak prowadzącemu modlitwę, że coś jest nie tak, jak być powinno. Przekazał to Ahmad, Abu Daud i an-Nisai.

7.Wykonywanie pokłonu do ziemi przez modlącego się na ubraniu lub na nakryciu głowy, jeśli jest to usprawiedliwione, przykładowo silnym nagrzaniem ziemi, a tak czynił Prorok, relacjonował Ahmad, przez łańcuch zaliczony do kategorii sahih.

8.Recytacja z kopi Koranu (mushaf), o czym doniósł Malik. To zachowanie jest uznane przez szkołę szaficką.

9.Dopuszcza się przerwanie modlitwy dla: zabicia niebezpiecznego zwierzęcia, odpędzenia szalejącego zwierzęcia, ochrony własności, oddania moczu lub kału, odpowiedzi na wołanie rodzica, jeśli brak reakcji byłby szkodliwy. Obowiązek jest przerwać modlitwę, aby ratować potrzebującego pomocy, gdy możliwe jest wystąpienie wielkiej szkody lub spłonięcia dobytku.

Autor

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.