Wszystko co powinieneś wiedzieć o adopcji w Islamie

Wprowadzenie

Alhamdulillah … Nieskończone pochwały i podziękowania należą się Allahowi, który stwarza to, co chce; obdarowuje żeńskimi potomkami tego, kogo chce, a męskimi, tego kogo chce; oraz zarówno płci męskiej jak i żeńskiej, kogo chce; a także pozostawia bez potomstwa tych, których chce. Niech Jego pokój i błogosławieństwo będzie z najlepszymi wśród tych, którzy wykazują współczucie i sympatię sierotom i nieznajomym; z najdroższym Muhammadem (pokój z Nim), jego rodziną, jego towarzyszami i wszystkimi, którzy za nim podążają, aż do Dnia Zmartwychwstania. Adopcja dzieci była powszechnie praktykowane w przeszłości, i staje się (o ile jeszcze nie jest) zjawiskiem przybierającym na sile. Adopcja praktykowana jest na całym świecie, jednak w krajach rozwiniętych jest ona bardziej sformalizowana i zorganizowana. Różni ludzie adoptują dzieci z różnych powodów.

Artykuł ten – wszystko, co musisz wiedzieć na temat adopcji w Islamie – nie ma na celu poruszania indywidualnych powodów do adopcji dzieci. Celem tego artykułu jest natomiast omówienie problemu adopcji z punktu widzenia Islamu, bez względu na powody, którymi kierują się poszczególne osoby decydując się na ten krok. Artykuł ten ma również na celu udzielenie odpowiedzi dotyczących adopcji, w nadziei na wyposażenie rodziców adopcyjnych i ich biologicznych krewnych w wiedzę, odnoszącą się do tego, jak należy przyjąć adoptowane dzieci. Znaczenie artykułu ukazuje, że każda akcja w życiu muzułmanina ma być aktem ‘ibadah, w połączeniu z właściwą i szczerą intencją. ‘Ibadah powinno być zgodne z założeniami Islamu.

Definicja adopcji

Według słownika Collins COBUILD CD-ROM 2006, jeżeli adoptujesz czyjeś dziecko, przyjmujesz je do swojej rodziny i w świetle prawa staje się ono twoim synem lub córką. Zgodnie z tą definicją, adopcja w kontekście zachodnim ma miejsce, gdy ktoś dokonuje przysposobienia dziecka i wychowuje je jak swoje własne, bez względu na to, czy rodzice dziecka są znani, czy też nie.Konsekwencją adopcji jest fakt, iż biologiczni rodzice tracą prawa rodzicielskie względem dziecka. W świetle prawa dziecko staje się synem  lub córką rodziców adopcyjnych w dosłownym tego słowa znaczeniu. 

Rodzaje adoptowanych dzieci

Adoptowane dzieci możemy podzielić na trzy kategorie: Dzieci porzucone Sieroty Dzieci, których rodzice są znani bądź wciąż żyją Dzieci porzucone Dzieci porzucone, są to dzieci, które zostały opuszczone przez swoich rodziców, zazwyczaj w miejscach publicznych. Jeżeli odpowiednie władze nie są w stanie odnaleźć biologicznych rodziców, dzieci te dorastają nie znając ich.

Sieroty W Islamie, sierota jest to dziecko, które straciło ojca w dzieciństwie. Dziecko, które straciło matkę nie jest uznawane za sierotę, gdyż jego potrzeby są zazwyczaj zaspokajane przez ojca, przez co rozwój intelektualny i społeczny są zazwyczaj łatwe.

Dzieci, których rodzice są znani bądź wciąż żyją Adoptowane dzieci, których rodzice są znani bądź wciąż żyją są zazwyczaj przyjmowane pod opiekę przez krewnych, przyjaciół rodziny lub sąsiadów. Dziecko może dorastać znając swoich adopcyjnych rodziców, ale nie znając biologicznych.

Czy Islam zezwala na adopcję?

Tak, Islam pozwala na adopcję, jednak pod pewnymi warunkami.  Zgłębiając temat… Adopcja była praktykowana w Arabii przed nastaniem Islamu. Właściwie już w tym czasie Prorok Mauhammad (pokój z Nim) zaadoptował Zaida Ibn Harithah, niewolnika danego mu przez żonę, Sayyidatuna Khadijah, radhiya Allah ‚anha. Po tym, jak Zaid przyjął Islam, jego biologiczny ojciec przyszedł aby go zabrać, jednak Zaid nie chciał z nim wrócić, w konsekwencji czego ojciec się go wyparł.  Jako że Prorok traktował Zaida dobrze i obaj wykształcili relację ojciec-dziecko, był to ogromny zaszczyt dla Zaida, kiedy to Prorok zadeklarował jego adopcję i od tej pory Zaid mógł być nazywany  Zaid ibn Muhammad, co oznacza Zaid syn Muhammada. Wszystko to wydarzyło się, ponieważ nie było objawienia, które zabraniałoby adopcji w takim  przypadku. Do tego czasu adopcja, zgodnie z którą przysposobione dziecko przyjmuje nazwisko swego przybranego ojca, była dopuszczalna. Jednak, po migracji Proroka do Medyny, ten rodzaj adopcji został zabroniony.

Zaida nie nazywano już „Zaid ibn Muhammad” ale „Zaid ibn Harithah”. Objawieniem, w którym zakazano adopcji jest Sura Al-Ahzab 33: 4-5, gdzie Allah mówi:

وَمَا جَعَلَ أَدْعِيَاءَكُمْ أَبْنَاءَكُمْ، ذَٰلِكُمْ قَوْلُكُم بِأَفْوَاهِكُمْ، وَاللَّـهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ * ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِندَ

اللَّـهِ، فَإِن لَّمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ

To znaczy: „On czynił waszych dzieci adoptowanych – waszymi synami. To tylko powiedzenie waszych ust, Bóg zaś mówi prawdę i On prowadzi prostą drogą. Nazywajcie ich imieniem ich ojców, to będzie sprawiedliwsze u Boga. A jeśli nie znacie ich ojców – to niech będą waszymi braćmi w religii i waszymi podopiecznymi.”

Następnie, aby podkreślić  znaczenie zakazu adopcji w kontekście Arabii z czasów przed nastaniem Islamu (dzisiejszy kontekst zachodni), Prorok, salla Allahu ‘alaihi wasallam, powiedział w Hadisie, przekazanym przez Sayyidina Ibn Abbas, radhiya Allahu ‚anhu i zapisanym przez Imam al-Bukhari, że:

    مَنِ انْتَسَبَ إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالمَلائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ     

Oznacza to, „Kto przejmuje rodowód kogoś innego niż jego (biologicznego) ojca albo jest lojalny wobec innych niż jego protegowani na nim będzie ciążyć przekleństwo od Boga i od Aniołów i ludzi wszystkich razem.”

Poza tym, Prorok, salla Allahu ‘alaihi wasallam, powiedział w Hadisie, przekazanym przez Sayyiduna Abu Zharr, radhyiya Allahu ‘anhu, a zapisanym przez Imam (ów) Al-Bukhari i Muslim ,:  

   لَيْسَ مِنْ رَجُلٍ ادَّعَى لِغَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُهُ إِلا كَفَرَ

Oznacza to, że: „Żaden człowiek świadomie nie stwierdza, że jego ojcem jest ktoś inny niż jego ojciec, poza człowiekiem niewiernym (Kafirem).” Oznacza to, iż adopcja, w przypadku której dziecko przyjmuje imię rodowe lub nazwisko rodziny adopcyjnej lub nawet je dziedziczy, nie jest dozwolona w Islamie. Jednakże nie ma nic złego w adopcji, gdy dziecko wie, kim jest, gdy wie, że jego adopcyjna rodzina jest jedynie rodziną adopcyjną, a rodzicami biologicznymi są zupełnie inne osoby. Jest to spowodowane faktem, iż Islam pochwala osoby lub rodziny, które wychowują sieroty, gdy te stracą swoich rodziców.

Prorok powiedział w Hadisie przekazanym przez SayyidinaSahl Ibn Saad i poświadczonym przez Imam al-Bukhari, że:

    أَنَا وَكَافِلُ اليَتِيمِ فِي الجَنَّةِ هَكَذَا، وَقَالَ بِإِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالوُسْطَى

Oznacza to: „Ja i osoba, która opiekuje się sierotami i zaspokaja ich potrzeby, będzie w Raju jak to: położył palec wskazujący na środkowym”. Na podstawie tego, że, zgodnie z Islamem, sierota może być wspierana lub adoptowana, możliwa jest również adopcja dziecka porzuconego bądź spokrewnionego. Należy zauważyć, że nawet jeśli sierota straciła ojca, ma jednak nadal matkę i wujków (prawdopodobnie ze strony ojca), natomiast dziecko porzucone lub bezdomne może nie mieć się do kogo zwrócić.

Jakie są warunki adopcji dziecka?

W Islamie, można dbać o sierotę, której rodzice są znani, jak również można adoptować dziecko, niezależnie od tego, czy jego rodzice są znani, czy też nie, pod warunkiem, iż: Rodzic adopcyjny uświadomi dziecko, iż nie jest jego biologicznym rodzicem, tak więc dziecko powinno nosić nazwisko lub imię rodowe swojej biologicznej rodziny. W przypadku, gdy biologiczni rodzice dziecka nie są znani, co oznacza, że nazwisko jego biologicznej rodziny może nie być znane, można nadać mu nazwisko ogólne, takie jak Abdullah lub Abdul-Rahman, które daje wrażenie przynależności do Allaha, a nie do adopcyjnego ojca lub jego rodziny. Na przykład, jeżeli dziecko ma na imię Anas, możemy nazywać je Anas Bin/Ibn (syn) Abdullah lub Anas Bin Abdul-Rahman. Adoptowana dziewczynka może być nazywana Summayyah Binte Abdullah lub Sumayyah Binte Abdul-Rahman, w przypadku, gdy jej imię to Sumayyah.

 Co po adopcji?

To, co ma miejsce po adopcji, jest analogiczne do tego, co następuje po porodzie dziecka. Pierwszy dzień dziecka w domu adopcyjnych rodziców jest dniem jego ponownych narodzin. To miejsce, gdzie jego historia zaczyna się na nowo i może być bardziej autentyczna i owocna. Jeśli nie ma on imienia, należy mu nadać właściwe imię. Chłopiec powinien być karmiony piersią przez przybraną matkę tak, aby ona i jej córki stały się Mahramem dla dziecka.  Dziewczynka również musi być karmiona przez swoją przybraną matkę, aby jej adopcyjny ojciec i jego synowie stali się jej Mahramem. Karmienie piersią musi nastąpić w jakimkolwiek momencie zanim dziecko ukończy 2 lata. Mleko z piersi musi być pożywne dla dziecka i powinno być podawane więcej niż 5 razy. Niektórzy uczeni  są zdania, iż należy oszacować czas trwania dnia i nocy (24 godziny). Adoptowanemu dziecku należy zapewnić edukację, która zapewni mu wiedzę o jego Stwórcy i Islamskiej tożsamości. Każde dziecko rodzi się jako Muzułmanin, ale jego rodzice mogą przekształcić go na Żyda, albo zaratusztrianina . Edukacja powinna również uwzględniać intelektualny rozwój dziecka. Potrzeby finansowe dziecka muszą być zaspokojone w zależności od zdolności i możliwości rodziny adopcyjnej. Powinni oni dbać o niego, tak jak dbają lub będą dbać o swoje biologiczne dzieci. Kiedy konieczne jest skorygowanie jego błędów,  należy je skorygować, nawet jeżeli złamie mu to serce tak, jak złamałoby to serce ich biologicznego dziecka, gdyby to je korygowano. Jest to część procesu Tarbiyah  dla każdego dziecka. Adopcyjne dziecko nie odziedziczy nic po rodzicach adopcyjnych w przypadku ich śmierci. Nie może się ono domagać niczego. W związku z tym mądrym i wielce pożądanym postępowaniem jest, aby rodzice adopcyjni zagwarantowali mu w swoim testamencie (Wasiyyah), uprawnienia do części ich majątku, jednak nie więcej niż 1/3.

Gdy dziecko dorośnie, należy zagwarantować mu sprawiedliwy ożenek. Rodzice adopcyjni stają się  „Waliyy” dla ich adoptowanej córką. Jeżeli przybrana matka nie mogła karmić piersią córki, nie mogą oni być „Waliyy ‚dla dziewczyny. Domyślnym jest, iż dojrzały mężczyzna nie potrzebuje „Waliyy”.

Co to znaczy być Mahram?

Kiedy mówimy, że ktoś jest dla kogoś Mahram, oznacza to, iż obydwie strony są związane przez pokrewieństwo bądź przez małżeństwo. Będąc związanym poprzez małżeństwo oznacza, iż dwie osoby już są w związku małżeńskim lub jedna poślubiła dziecko drugiego. Osoby Mahram (poza mężem i żoną) nie mogą poślubiać się nawzajem. Adoptowane dziecko staje Mahram tylko w sytuacji, gdy było karmione piersią przez okres około 24 godzin co najmniej 5 razy w jakimkolwiek momencie zanim ukończyło 2 lata. Oznacza to, iż adoptowane dziecko, które było karmione piersią zanim ukończyło 2 lata nie może poślubić kobiety (matki adopcyjnej), która karmiła go piersią. Dziewczynka nie może poślubić mężczyzny (adopcyjnego ojca), którego żona karmiła ją piersią. Nie mogą oni również poślubić siebie wzajemnie. Ani chłopiec ani dziewczynka nie mogą poślubić dzieci adopcyjnych rodziców – poprzez karmienie piersią stają się oni rodzeństwem. Rodzice przybranej matki stają się dziadkami dla adoptowanego dziecka, również jej rodzeństwo staje się wujkami i ciotkami dla niego. Nie mogą oni siebie wzajemnie poślubić. Dzieci adopcyjnych wujków i ciotek są kuzynami dla adoptowanego dziecka. Kuzynowie nie są Mahram dla siebie wzajemnie w Islamie, co oznacza że mogą siebie wzajemnie poślubić. Rodzice przybranego ojca stają się dziadkami dla adoptowanego dziecka, również jego rodzeństwo staje się wujkami i ciotkami dla niego. Nie mogą oni siebie wzajemnie poślubić. Dzieci adopcyjnych wujków i ciotek są kuzynami dla adoptowanego dziecka. Ponownie – kuzynowie nie są Mahram dla siebie wzajemnie w Islamie, co oznacza że mogą siebie wzajemnie poślubić. 

Wszelkie relacje ustanawiane są jedynie pomiędzy adoptowanym dzieckiem i wspomnianymi przybranymi dziadkami, wujkami, ciotkami, kuzynami – członkami najbliższej rodziny rodziców adopcyjnych. Nie ma to nic wspólnego z biologicznym rodzeństwem (jeśli takowe występuje) i jego adopcyjną rodziną.

Nie może on poślubić adopcyjnych rodziców, ich rodziców, ich dzieci, ich rodzeństwa i innych, ale jego biologiczne rodzeństwo może, o ile nie było karmione piersią przez tą przybraną matkę. Dzieje się tak dlatego, iż relacje Mahram ustanawiane są pomiędzy dawcą i biorcą mleka matki. Nie-mahram oznacza, iż dwie strony (bez względu na dzielącą ich równicę wieku) może poślubić się wzajemnie. W przypadku, gdy nie są oni małżeństwem, dziewczynka musi się zakrywać (założyć  hidżab), w obecności męskich członków swojej adopcyjnej rodziny, w tym swojego przybranego ojca. Żeńscy członkowie rodziny, w tym przybrana matka, również muszą się zakrywać w obecności przybranego syna.

Tożsamość dziecka adoptowanego

Adoptowane dziecko nie nosi rodowego imienia lub nazwiska swojej rodziny adopcyjnej. Jego prawem jest to, aby była mu znana jego tożsamość, jego rodzice i jego pochodzenie. Uważa się, że znajomość tych faktów będzie pomocna w pozytywnym kształtowaniu osobowości dziecka. Bycie szczerym, prawdomównym, czy  życzliwym, zaszczepia w dziecku te cechy.

 Relacja rodzic-dziecko w adopcji

Jak już wspomniano powyżej adoptowane dziecko czy to chłopiec, czy dziewczynka powinno być bezwzględnie karmione piersią przez przybraną matkę celem wykształcenia relacji Mahram pomiędzy dzieckiem a rodzicami adopcyjnymi i ich najbliższą rodziną. Charakter związku determinuje to, czy karmienie piersią miało miejsce, czy też nie. Jednakże bez względu na to adopcja rodzi pewne konsekwencje. Jeśli karmienie piersią miało miejsce, wtedy konsekwencje są minimalne. W przeciwnym razie konsekwencje stają się znaczące. W przypadku, gdy karmienie piersią nie miało miejsca, pomimo faktu, iż adoptowane dziecko jest wychowywane przez adopcyjnych rodziców i mieszkają oni w tym samym domu, są oni dla siebie wzajemnie obcy. W związku z tym należy cały czas przestrzegać zasad etyki Islamu we wzajemnych relacjach. Rodzice mają moralne zobowiązania wobec swoich biologicznych dzieci, jak również dzieci adoptowanych. Jeżeli nie są oni Mahram w stosunku do dzieci, wtedy moralne zobowiązania uwzględniają również przestrzeganie zasad dotyczących Mahram i nie-Mahram w obecności dzieci. Dzieci te powinny mieć również na względzie zasady etyczne w interakcjach z krewnymi swoich rodziców adopcyjnych.

Wnioski

Jest różnica pomiędzy zaadoptowaniem dziecka aby zaoferować mu szczęście i ciepło, które rodzic może dać dziecku a zaadoptowaniem dziecka dla osiągnięcia szczęścia z jego obecności w swoim domu. Adoptowanie dziecka, aby dać mu dom, rodziców i edukację może mieć miejsce wyłącznie przez wzgląd na Allaha. Wielu tego rodzaju rodziców adopcyjnych ma zwykle swoje własne dzieci. Jednak gdy adoptujemy dziecko, ponieważ nie mamy własnego, istnieje prawdopodobieństwo, iż robimy to nie ze względu na szczęście tego dziecka, a nasze własne. W takiej sytuacji to, jak dziecko będzie traktowane w dużej mierze zależy od faktu, jak dużo czasu para bezowocnie starała się o własne dziecko. Bez względu na to, co jest powodem adopcji, adoptowane dziecko ma swoje prawa poczynając od dnia gdy zostaje adoptowane, aż do osiągnięcia wieku dojrzałego, kiedy może podejmować samodzielne decyzje i być niezależne. Takie prawa dotyczą sfery duchowej, moralnej, społecznej, ekonomicznej, a także edukacji i wielu innych.

Nikt nie może pokładać pełnych nadziei w swoim biologicznym dziecku, że odpłaci się ono rodzicom, gdy będą oni w podeszłym wieku. W związku z tym, należy oczekiwać mniej od adoptowanych dzieci, mimo tego, iż są one zazwyczaj dużo bardziej wdzięczne niż dzieci biologiczne. Allah wie najlepiej. Allahu Hafiz

Tłumaczenie: Magdalena S.

Źródło

Autor

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.