Rozdział 04. Prawdomówność

Allah Najwyższy, powiedział:

„O wy, którzy wierzycie! Bójcie się Boga i przebywajcie z tymi, którzy mówią prawdę!” Koran 9:119

„Zaprawdę – muzułmanie i muzułmanki, wierzący i wierzące, prawdomówni i prawdomówne” Koran 33:35

„A skoro sprawa jest postanowiona, lepiej byłoby dla nich, aby byli szczerzy wobec Boga” Koran 47:21


  1. Abdullah bin Masud przekazał, że Prorok (pokój z nim) powiedział: „Prawda prowadzi do bogobojności, a bogobojność prowadzi do Raju [Dżannah]. Człowiek, który cały czas mówi prawdę zostanie uznany u Allaha za prawdomównego. Fałsz prowadzi do występku, a owy występek prowadzi do Ognia (Piekła) i człowiek, który nieustannie kłamie zostanie uznany przez Allaha za kłamcę”.

(al-Buchari i Muslim)

 

54 فَالأَوَّلُ : عَن ابْنِ مَسْعُودٍ رضي اللَّه عنه عن النَّبِيَّ صَلّى االلهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال : « إِنَّ الصَّدْقَ يَهْدِي إِلَى الْبِرِّ وَإِنَّ الْبِرَّ يَهْدِي إِلَى الجَنَّةِ ، وَإِنَّ الرَّجُلَ ليصْدُقُ حَتَّى يُكتَبَ عِنْدَ اللَّهِ صِدِّيقاً ، وإِنَّ الْكَذِبَ يَهْدِي إِلَى الفجُورِ وَإِنَّ الفجُورَ يَهْدِي إِلَى النَّارِ ، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَكْذِبُ حَتَّى يُكتَبَ عِنْدَ اللَّهِ آَذَّاباً » متفقٌ عليه .

 

Komentarz:

Prawdomówny (siddiq) jak i kłamca (kadhdhab) są mocnymi określeniami. Można powiedzieć, iż słowa te odpowiednio określają tego, dla kogo prawda jest drugą naturą i tego, kto zwykle kłamie. Reputację na tym świecie zdobywa się dzięki dobrym lub złym uczynkom i podobnie jest z pozycją przed Allahem. Zaliczenie przez Niego między prawdomównych jest związane z nagrodą, a kto jest kłamcą będzie za to pokutować. Przytoczony hadis zachęca do prawdomówności, jako że prawdomówność jest źródłem dobrych uczynków i przestrzega przed kłamaniem jako źródłem wszelkiego rodzaju szkód.

 

  1. Hasan bin Ali przekazał, że pamięta od Proroka (pokój z nim) te słowa: „Zaprzestań rzeczy wątpliwych dla tych, które wątpliwe nie są; dla prawdy, która jest spokojem umysłu a zakłamanie jest zwątpieniem”.

(At-Tirmidhi)

 

55الثَّاني : عَنْ أبي مُحَمَّدٍ الْحَسنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أبي طَالِبٍ ، رَضيَ اللَّهُ عَنْهما ، قَالَ حفِظْتُ مِنْ رسولِ اللَّه صَلّى االلهُ عَلَيْهِ وسَلَّم : « دَعْ ما يَرِيبُكَ إِلَى مَا لا يَريبُكَ ، فَإِنَّ الصِّدْقَ طُمأنينَةٌ، وَالْكَذِبَ رِيبةٌ » رواه التِرْمذي وقال : حديثٌ صحيحٌ . قَوْلُهُ : « يرِيبُكَ » هُوَ بفتحِ الياء وضَمِّها ، وَمَعْناهُ : اتْرُكْ ما تَشُكُّ في حِلِّه ، واعْدِلْ إِلى مَا لا تَشُكُّ فيه .

 

Komentarz:   

Hadis prowadzi do konkluzji, że powinno się unikać rzeczy wątpliwych, by nie zrobić czegoś niedozwolonego. Przesłanie to jest powtórzone w innym hadisie, który mówi, że kto ochronił się przed wątpliwością w istocie ochronił swoją wiarę oraz honor.

 

  1. Abu Sufjan, przekazał, w trakcie jego szczegółowej narracji o Herakliuszu, jak wypytywał go o nauki Proroka (pokój z nim): On (Prorok, pokój z nim) nakazał (nam): „Chwalcie Allaha Jedynego i nie dodawajcie Mu towarzyszy; i zaniechajcie tego, co wasi przodkowie mówili”, i również nakazał nam odmawianie modlitw, mówienie prawdy, skromność i zacieśnianie więzi rodzinnych.

(Al-Buchari i Muslim)

56الثَّالثُ : عنْ أبي سُفْيانَ صَخْرِ بْنِ حَربٍ . رضيَ اللَّه عنه . في حديثِه الطَّويلِ في قِصَّةِ هِرقْلُ ، قَالَ هِرقْلُ : فَماذَا يَأْمُرُآُمْ يعْني النَّبِيَّ صَلّى االلهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَالَ أَبُو سُفْيَانَ: قُلْتُ : يقول « اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ لا تُشرِآُوا بِهِ شَيْئاً ، واتْرُآُوا ما يَقُولُ آباؤُآُمْ ، ويَأْمُرنَا بالصَّلاةِ والصِّدقِ ، والْعفَافِ ، والصِّلَةِ » . متفقٌ عليه.

 

Komentarz:

W tym hadisie wróg Proroka daje świadectwo prawdziwości nauk Proroka (pokój z nim). Abu Sufjan, nie był wtedy muzułmaninem, lecz poganinem.  Szczegółowy opis sytuacji można znaleźć w Sahih Al-Bukhariego

  

  1. Abu Thabit od Sahla bin Hunaif przekazał, że Prorok (pokój z nim) powiedział: „Allah wyniesie tego, kto prosi Go o męczeństwo do poziomu męczennika, nawet jeśli ten umrze w swoim własnym łóżku”.

[Muslim]

57الرَّابِعُ : عَنْ أبي ثَابِتٍ ، وقِيلَ : أبي سعيدٍ ، وقِيلَ : أبي الْولِيدِ ، سَهْلِ بْنِ حُنيْفٍ ، وَهُوَ بدرِيٌّ ، رضي اللَّه عنه ، أَن النبيَّ صَلّى االلهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال : « مَنْ سَأَلَ اللَّهَ ، تعالَى الشِّهَادَة بِصِدْقٍ بَلَّغهُ اللَّهُ مَنَازِلَ الشُّهدَاء ، وإِنْ مَاتَ عَلَى فِراشِهِ » رواه مسلم .

Komentarz:  

Hadis podkreśla ważność  szczerych intencji, które mają wielką moc, że Allah wyniesie daną osobę do pozycji męczennika. Analogicznie, osoba o wstrętnych zamiarach znajdzie się w Piekle, nawet jeśli zginie podczas jihadu.

  

  1. Abu Hurajra przekazał, że Prorok (pokój z nim) powiedział: „Jeden z wcześniejszych Proroków wyruszając na wyprawę wojenną, ogłosił między swoimi ludźmi, że nie powinien iść za nim nikt, kto ożenił się z kobietą, z która jeszcze nie skonsumował małżeństwa; ani ten, kto zbudował dom na którym nie położono jeszcze dachu, ani ten, kto kupił ciężarną owcę lub wielbłądzicę i oczekuje na młode. Po czym wyruszył i zbliżył się do miasta w czasie (modlitwy) asr, lub trochę wcześniej. Rzekł do  Słońca, że ono i on podlegają Allahowi, i prosił Allaha by zatrzymał je w miejscu, i pozostało zatrzymane dopóki Allah nie dał im zwycięstwa. (Prorok) Zebrał łupy z przeznaczeniem na spalenie, lecz nie zajęły się ogniem. Powiedział, że między ludźmi jest ktoś, kto ukradł coś ze zdobyczy. Kazał, aby jeden człowiek z każdego plemienia złożył mu przysięgę wierności, i kiedy ręka jednego spoczęła w jego dłoni powiedział: ‚Między wami jest złodziej i każdy z waszego plemienia osobno musi złożyć mi przysięgę wierności’. (W czasie jej składania) ręce trzech mężczyzn utkwiły w jego dłoni. Powiedział: ‚Złodziej jest między wami’. Przynieśli mu bryłę złota wielką jak głowa krowy, i kiedy położył ją (z innymi łupami), zapłonął ogień i pochłonął łupy… Zdobycze wojenne nie były dozwolone dla nikogo przed nami, później Allah uczynił je dla nas dozwolonymi, ponieważ widział naszą słabość i nieudolność, i zezwolił nam na nie”.

[Al-Buchari i Muslim]

 

8الخامِسُ : عَنْ أبي هُريْرة رضي اللَّهُ عنه قال : قال رسولُ اللَّه صَلّى االلهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « غزا نَبِيٌّ مِنَ الأَنْبِياءِ صلواتُ اللَّه وسلامُهُ علَيهِمْ فَقَالَ لقوْمِهِ : لا يتْبعْني رَجُلٌ ملَكَ بُضْعَ امْرَأَةٍ. وَهُوَ يُرِيدُ أَن يَبْنِيَ بِهَا وَلَمَّا يَبْنِ بِها ، ولا أَحدٌ بنَى بيُوتاً لَمْ يرفَع سُقوفَهَا ، ولا أَحَدٌ اشْتَرى غَنَماً أَوْ خَلَفَاتٍ وهُو يَنْتَظرُ أوْلادَهَا . فَغزَا فَدنَا مِنَ الْقَرْيةِ صلاةَ الْعصْرِ أَوْ قَريباً مِنْ ذلكَ ، فَقَال للشَّمس : إِنَّكِ مَأمُورةٌ وأَنا مأمُورٌ ، اللهمَّ احْبسْهَا علَينا ، فَحُبستْ حَتَّى فَتَحَ اللَّهُ عليْهِ ، فَجَمَعَ الْغَنَائِم ، فَجاءَتْ يَعْنِي النَّارَ لتَأآُلهَا فَلَمْ تطْعمْهَا ، فقال: إِنَّ فِيكُمْ غُلُولاً، فليبايعنِي منْ آُلِّ قبِيلَةٍ رجُلٌ ، فلِزقتْ يدُ رَجُلٍ بِيدِهِ فَقَالَ : فِيكُم الْغُلولُ ، فليبايعنِي قبيلَتُك ، فلزقَتْ يدُ رجُليْنِ أو ثلاثَةٍ بِيَدِهِ فقَالَ : فِيكُمُ الْغُلُولُ ، فَجاءوا برَأْسٍ مِثْلِ رَأْس بَقَرَةٍ مِنْ الذَّهبِ ، فوضَعها فَجَاءَت النَّارُ فَأَآَلَتها ، فلمْ تَحل الْغَنَائِمُ لأحدٍ قَبلَنَا ، ثُمَّ أَحَلَّ اللَّهُ لَنا الغَنَائِمَ لمَّا رأَى ضَعفَنَا وعجزنَا فأحلَّها لنَا » متفقٌ عليه . »الخلفاتُ » بفتح الخاءِ المعجمة وآسرِ اللامِ : جمْعُ خَلِفَةٍ ، وهِي النَّاقَةُ الحاملُ .

Komentarz:

W opinii imama As-Sujuti, Prorok (pokój z nim) opowiada w tym hadisie o Proroku Jozue synu Nuna (Jusza ibn Nun). Jego zachowanie pokazuje, że jest niezbędnym należyte zaspokojenie ziemskich potrzeb tych, którzy są zaangażowani na drodze (w sprawie) Allaha, aby mogli się skoncentrować na walce. Legalność zdobyczy wojennych w walce na drodze Allaha dotyczy tylko Ummy czyli wspólnoty muzułmańskiej. Przed nastaniem islamu (prawa muzułmańskiego), łupy wojenne, które były wolne od nieuczciwości trawił ogień. Ten hadis również potwierdza cud Proroka Jozui (Jusza) dotyczący zatrzymania ruchu słońca do czasu zdobycia przezeń miasta.

  1. Hakim bin Hizam przekazał, że Prorok (pokój z nim) powiedział: „Obie strony transakcji mają prawo do jej anulowania, tak długo dopóki się nie rozejdą; i jeśli powiedzą prawdę i zrobią wszystko by oczyścić siebie wzajemnie (np. sprzedawca i kupujący mówią prawdę, sprzedawca w odniesieniu do przedmiotu umowy, nabywca w odniesieniu do pieniędzy) będą pobłogosławieni w swojej transakcji, ale jeśli ukryją cokolwiek i kłamią, zostaną błogosławieństwa w transakcji pozbawieni”.

(Al-Buchari i Muslim)

 

59السادِسُ : عن أبي خالدٍ حكيمِ بنِ حزَامٍ . رضِيَ اللَّهُ عنه ، قال : قال رسولُ اللَّه صَلّى االلهُ عَلَيْهِ وسَلَّم : « الْبيِّعَان بالخِيارِ ما لم يَتفرَّقا ، فإِن صدقَا وبيَّنا بوُرِك لهُما في بَيعْهِما ، وإِن آَتَما وآذَبَا مُحِقَتْ برآةُ بيْعِهِما » متفقٌ عليه

 

Komentarz: 

W tej sytuacji dwie osoby zaangażowane w interes to sprzedający i kupujący. „Prawo” oznacza, że tak długo, jak długo obie strony są obecne w miejscu transakcja mogą się z niej wycofać. Innymi słowy, nawet po akceptacji warunków targu, dopóki pozostają na miejscu są uprawnieni do odwołania umowy, chyba że się rozdzielą. Ogólnie ludzie nie sądzą, aby było dozwolone anulowanie sprzedaży po jej dokonaniu, nawet jeśli są obecne obie strony – jest to niepoprawne. Taka opinia jest sprzeczna z powyższym hadisem. Dzięki prawdomówności transakcje w biznesie są błogosławione, podczas kiedy fałsz i ukrywanie defektów pozbawia go (błogosławieństwa).

 

Autor

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.