Cudzołóstwo

Cudzołóstwo uznane jest za grzech przez wszystkie religie. Biblia wyznacza za nie karę śmierci – dla obydwojga osób popełniających cudzołóstwo. (Ks. Kapłańska 20:10). Również islam w ten sam sposób karze cudzołożników (24:2); aczkolwiek koraniczna definicja cudzołóstwa rożni się od biblijnej. Cudzołóstwo, zgodnie z Koranem, oznacza pozamałżeński związek żonatego mężczyzny i mężatki. Biblia za cudzołóstwo uznaje pozamałżeński związek mężatki (Ks. Kapłańska 20:10, Ks. Powtórzonego Prawa 22:22, Księga Przysłów 6:20-7:27).

„Jeżeli zastanie się mężczyznę z złączonego z kobietą zamężną, to śmierć poniosą oboje. Zarówno ten mężczyzna, złączony z kobieta zamężną, jak i ta kobieta. Wytępisz to zło z Izraela” (Ks. Powtórzonego Prawa 22:22)

„Mężczyzna który cudzołoży z żona swego bliźniego, poniesie śmierć, zarówno cudzołożnik jak i cudzołożnica.” (Ks. Kapłańska 20:10)

Zgodnie z definicją biblijną, nie jest występkiem związek żonatego mężczyzny z niezamężną kobietą. Żonaty mężczyzna, który ma romans z wolną kobietą nie jest cudzołożnikiem, ani też niezamężna kobieta – cudzołożnicą. Cudzołóstwo popełnione jest jedynie wtedy, kiedy mężczyzna, żonaty lub wolny, śpi z mężatką. W tym przypadku zarówno kobieta jak i mężczyzna uznani zostaną za cudzołożników.

Pokrótce, cudzołóstwem jest każdy nielegalny stosunek seksualny, w którym bierze udział zamężna kobieta. Zgodnie z Biblią pozamałżeński romans żonatego mężczyzny nie jest sam w sobie przestępstwem. Skąd biorą się te podwójne moralnie standardy?

Zgodnie z Encyklopedia Judaica, żona uznawana była za własność męża a cudzołóstwo stanowiło naruszenie wyłącznego prawa męża do żony. Żonie, jako własności męża nie przysługiwało w stosunku do niego takie prawo[i]. Wynika z tego, że jeśli mężczyzna odbył stosunek seksualny z żonatą kobietą, naruszył tym samym własność jej męża i za to powinien zostać ukarany.

Do czasów obecnych w Izraelu,  w przypadku, gdy  żonaty mężczyzna wda się w romans pozamałżeński z niezamężną kobietą, ich dzieci uznane zostaną za prawowite. Natomiast dzieci mężatki z mężczyzną żonatym czy też wolnym, nie tylko nie zostaną uznane za legalne, obarczy się je również mianem bękartów, którym nie wolno wstępować w związki małżeńskie  z innymi Żydami, za wyjątkiem przechrztów lub innych bękartów. Zakaz ten dotyczy potomków dzieci do 10 pokolenia, dopóki jarzmo cudzołóstwa nie zostanie zniesione[ii].

Koran, z drugiej strony, nigdzie nie uznaje kobiety jako własności mężczyzny. Koran elokwentne opisuje związek między małżonkami:

„I wśród Jego znaków jest to, ze On stworzył wam żony z was samych, abyście w nich znajdowali spokój umysłu i to On umieścił miedzy wami miłość i czułość. W tym, zaiste zawarte są znaki dla ludzi, który się zastanawia” (Koran, 30:21)

Na tym właśnie wersecie opiera się koraniczna koncepcja małżeństwa, którego podstawą jest miłość, czułość i spokój, poprzez odrzucenie jakiejkolwiek form „własności”  czy  podwójnych standardów.


[i] Jeffrey H. Togay, „Adultery,” Encyclopaedia Judaica, Vol. II, col. 313. Also, see Judith Plaskow, Standing Again at Sinai: Judaism from a Feminist Perspective (New York: Harper & Row Publishers, 1990) pp. 170-177.

[ii] Hazleton, op. cit., pp. 41-42.

 

Autor

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.